تبليغاتX
شناخت بیماری اعتیاد و بهبودی
بیماری اعتیاد.شناخت و راههای مقابله با آن و شناخت انجمن معتادان گمنام

no-smoking

سازمان جهانی بهداشت شعار “اخطار بهداشتی سیگار” (Tobacco Health Warning) که یکی از سیاستها پیشنهادی مبارزه با دخانیات است را بعنوان شعار روز جهانی بدون سیگار سال ۲۰۰۹ که هر سال در سی و یکم ماه می برگزار می شود انتخاب کرده است.

  • مصرف دخانیات یک تهدیدکننده سلامت عمومی است که جهان امروز با آن روبرو است.
  • بیش از یک میلیارد سیگاری در جهان وجود دارد.
  • اگرچه در کشورهای با درآمد بالا مصرف محصولات دخانیات در حال کاهش است ولی بطور کلی در جهان در حال افزایش می باشد.
  • تقریباً نیمی از کودکان جهان از هوای آلوده به دخانیات تنفس می‌کنند.
  • اپیدمی دخانیات به طرف کشورهای در حال توسعه کشیده شده است.
  • بیش از ۸۰ درصد سیگارهای جهان در کشورهای با درآمد کم و متوسط زندگی می‌کنند.
  • مصرف دخانیات باعث مرگ ۴/۵ میلیون نفر در سال می شود به عبارت دیگر هر ۶ ثانیه یک نفر به علت سیگار می میرد یا از هر ۱۰ مرگ بزرگسال یکی بعلت سیگار است.
  • سیگار نیمی از افراد مصرف کننده خود را می‌کشد.
  • سیگار یک عامل خطر مهلکی است که در ایجاد ۶ بیماری از ۸ بیماری منجر به مرگ زودرس جهان نقش دارد.
    علی رغم اینکه بین مصرف سیگار و بیماریهایی که ایجاد می‌کند فاصله وجود دارد ولی اپیدمی بیماری و مرگ ناشی از آن شروع شده است
  • ۱۰۰ میلیون مرگ بعلت مصرف سیگار در قرن بیستم اتفاق افتاده است ، اگر این روند ادامه داشته باشد مرگ ناشی از سیگار در قرن بیست و یکم به یک میلیارد نفر می‌رسد.
  • مرگ سالانه ناشی از سیگار به بیش از ۸ میلیون نفر تا سال ۲۰۳۰ می‌رسد که ۸۰ درصد آن در کشورهای در حال توسعه اتفاق می‌افتد.
+ نوشته شده در  سه شنبه دوم تیر 1388ساعت 22:35  توسط میثم رستمیان | 

 

آمپول نورجیزک

بوپره نورفین (buprenorphine) که با نام های تجاری تمجیزک (Norjizak)، اورجیزک، نورجیزک، تی دی جیزک و … از سال ۱۹۸۶ ساخته و به بازار عرضه شده است؛ یک ضد درد مخدّر می باشد که علاوه بر مصارف پزشکی و درمانی در سال های اخیر به طور گسترده ای در درمان اعتیاد نیز به کار رفته است. اگر چه این دارو به اشکال خوراکی، زیر زبانی و تزریقی تهیّه می گردد؛ امّا تنها نوع زیر زبانی آن در درمان عاتیاد کاربرد دارد.

متأسفانه برخی از مصرف کنندگان مواد مخدّر و حتّی بعضی از درمانگران ناآگاه، از فرم تزریقی آن برای درمان اعتیاد و یا جایگزینی مواد مخدّر دیگر استفاده می کنند، حال آنکه فرم تززیقی، نه تنها منجر به درمان اعتیاد نمی شود بلکه خود نیز اعتیاد آور بوده و چه ببسا باعث می شود شکل ساده تر مصرف مواد مخدّر (تدخینی و خوراکی) به شکل خطرناکتر آن (تزریقی) تبدیل شود.

آنچه امروزه ما را با خطری جدی مواجه کرده است استفاده از آمپول های تقلبی نورجیزک در ایران می باشد. این نوع نورجیزک در واقع نامی است جعلی برای ماده ای است که از هروئین مایع، استروئید (کورتون) و مواد رنگی تشکیل شده و به صورت کاملاً غیر بهداشتی و غیر استاندارد در ویال های کوچک تهیّه، بسته بندی و روانه بازار مصرف می شود.

هروئین موجود در آمپول های نورجیزک بسیار قوی تر از موفین خالص است. به همین علّت فرد مصرف کننده بلافاصله پس از مصرف این آمپول به آن وابسته می شود و به علّت کورتون موجود در آن سریعاً چاق شده و احساس شادابی می کند.

از آنجا که اغلب معتادان به مواد مخدّر از لاغری شاکی هستند، با مصرف امپول های نورجیزک و چاقی کاذب ناشی از آن، فرد و خانواده اش به اشتباه تصوّر می کنند که این آمپول باعث بهبودی شده است و این ترفند جدید قاچاقچیان و سودجویان برای اغوای مردم بوده است.

اثرات مصرف نورجیزک:

عکس تزئینی

این ماده به صورت تزریقی مصرف میشود و چون سریع از بدن دفع می گردد، مصرف کنندگان نورجیزک ناچارند هر ۳ - ۴ ساعت یک بار آن را تزریق نمایند نا دچار علایم خماری نشوند.

اگر چه میزان تشئگی نورجیزک بالاست امّا سریع از بدن دفع می گردد و نیاز به تزریق آن به دفعات در بیماران احساس می شود.

به علّت وجود استروئید موجود در آن، باعث تخریب سیستم ایمنی بدن می شود و فرد به انواع فعونت ها به خصوص عفونت های قارچی مبتلا می گردد.

از شایع ترین عفونت های ناشی از مصرف نورجیزک التهاب لایه داخلی قلب (اندوکاردیت) است.

از دیگر علائم مصرف نورجیزک گلگون شدن پوست، افزایش فشارخون، بزرگ شدن پستان ها، ریزش مو، آکنه (جوش صورت)، اختلالات کبدی، بی قراری، پرخاشگری، چرت زدن مکرّر در زمان نشئگی و خماری به علّت هروئین موجود در نورجیزک.

علائم ترک نورجیزک:

اضطراب و افسردگی شدید، پرخاشگری، بی قراری، هذیان، خستگی بی حالی، بی خوابی، بی انگیزگی، تهوع و استفراغ، از دست دادن اشتها، دردهای عضلانی و استخوانی، اشک ریزش، ولع مصرف شدید.

درمان:

۱/ آیا اعتیاد به نورجیزک درمان پذر است؟

… آری

چنانچه از شروع مصرف فرد مدّت کوتاهی گذشته باشد، درمان سم زدایی تحت نظر کادر تخصّصی مؤثر می باشد.

در این مواقع حتماً لازم است بیمار علاوه بر درمان دارویی، از مشاوره، روان درمانی، خانواده درمانی و گروه های خودیاری مثل NA و NARANAN نیر بهره مند گردد.

امّا چنانچه فرد مدّت طولانی و به مقدار زیاد از نورجیزک استفاده کرده باشد، سم زدایی اغلب مؤفق نبوده و به شکست متهی می گردد، لذا بهترین درمان برای این گروه، بستری در یک کلینیک تخصّصی درمان و بازتوانی تحت نظر درمانگران مجرّب حداقل به مدّت دو هفته می باشد که پس از آن با ) و یا بوپره نورفین زیر زبانی (BMT) پی گیری می گردد.اعتیاد

آنچه در درمان مصرف کنندگان نورجیزک مهم است توجّه به علائم و عوارض ناشی از مصرف کوتون موجود آمپول هاست که باعث افت عملکرد غده فوق کلیه شده و لازم است پزشک به اختلالات کبدی، افزایش فشار خون، افسردگی، پرخاشگری، ریزش مو و انواع عفونت های ناشی از تزریق آمپول در بیماران توجّه نموده و درمان متناسب هر کدام را مدنظر قرار دهد.

همانگونه که قبلاً نیز ذکر شد تمام اقدامات پزشکی تنها در صورتی مثمرثمر واقع خواهد شد که همراه با مشاوره روان درمانی خانواده درمانی و …باشد

هشدار!!

مورفین موجود در آمپول نورجیزک ۲۳ بار قوی تر از مورفین خالص است و در نتیجه:

نورجیزک شدیداً اعتیادآور است…!

۲/ کاهش آسیب ناشی از مصرف موادمخدّر تزریقی:

با توجّه به مصرف تزریقی نورجیزک احتمال ابتلاء به انواع عفونت های پوستی و انتقال انواع عفونت های خونی از جمله هپاتیت B و C و ایدز وجود دارد.

بنابراین لازم است به بیماران در مورد مطرات مصرف تزریقی هر نوع ماده مخدّر هشدار داده شود، امّا چنانچه فرد به مصرف تزریقی ماده مخدّر اصرار داشته باشد حداقل اقدام کادر درمانی، آموزش روش های تزریق بهداشتی و عدم استفاده از سوزن و سرنگ مشترک برای تزریق است.

هم چنین لازم است روباط جنسی سالم و بهداشتی جهت جلوگیری از ابتلاء به انواع بیماریهای مقاربتی و بیماریهای منتقله از این طریق آموش داده شود.

هشدار:

نورجیزک بسیار کشنده تر از هروئین است. مرگ و میر ناشی از عفونت در مصرف کنندگان نورجیزک بیش از دو برابر مرگ و میر در مصرف کنندگان هروئین تزریقی است

+ نوشته شده در  سه شنبه دوم تیر 1388ساعت 22:31  توسط میثم رستمیان | 
برخی موسیقی ها عامل وسوسه انگیز در مصرف مواد مخدر در زمان بهبودی است

مدیر مرکز اجتماع درمان مدار (TC) هجرت و عضو هیات مدیره و هیات موسسین انجمن کاربرد موسیقی در سلامت جسم و روان گفت: بسیاری از مصرف کنندگان مواد از موسیقی به عنوان عامل وسوسه در زمان بهبودی و تشدید کننده در زمان مصرف مواد یاد می کنند.

مدیر مرکز اجتماع درمان مدار (TC) هجرت:
برخی موسیقی ها عامل وسوسه انگیز در مصرف مواد مخدر در زمان بهبودی است.


مدیر مرکز اجتماع درمان مدار (TC) هجرت و عضو هیات مدیره و هیات موسسین انجمن کاربرد موسیقی در سلامت جسم و روان گفت: بسیاری از مصرف کنندگان مواد از موسیقی به عنوان عامل وسوسه در زمان بهبودی و تشدید کننده در زمان مصرف مواد یاد می کنند.
ه گزارش خبرنگار اجتماعی حیات، محمدرضا عبداله نژاد در نشست پژوهشی و هم اندیشی پژوهشگران با موضوع کاربرد موسیقی درمانی در توانبخشی سوء مصرف مواد با تعریف موسیقی درمانی طبق نظریه فدراسیون موسیقی درمانی جهان اظهار داشت: استفاده از موسیقی برای یک فرد یا گروه در یک فرآیند طراحی شده برای تحصیل و توسعه ارتباط، یادگیری، تحرک بخشی، ساماندهی رفتار و سایر اهداف برای به دست آوردن نیازهای عاطفی، روانی و شناختی فرد است که حیطه های استفاده فراوانی چون: ایدز، اوتیسم، مراقبت های حیاتی، ناتوانی های رشدی، آسیب های عاطفی، مراقبت های کهنسالان، بهداشت و روان، کنترل و سوء مصرف مواد خواهد داشت.
وی با اشاره به روش های درمانی کاربرد موسیقی ابراز داشت: آوازخوانی، نواختن سازهای موسیقی، حرکت موزون، بداهه نوازی، نوشتن قطعه موسیقی و شنیدن موسیقی از جمله این روش هاست که هر کدام به نوعی برای کنترل احساسات، رفتار، هماهنگی مهارت ها و حرکت ها،‌ حل مشکلات رفتاری آنها، خوداتکایی، عزت نفس، خودنفسی، به خاطرآوردن رویدادهای گذشته، تسهیل و بهبودی حرکت ها ایجاد انگیزه و علاقه برای به وجود آوردن یک رابطه اعتمادآمیز و سودمند و بسیاری از موارد دیگر مورد استفاده قرار می گیرد.
وی درخصوص تاثیر موسیقی در درمان توانبخشی سوء مصرف کنندگان مواد ابراز داشت: این روش در درک و تمییز دادن احساسات، افزایش بیان خود و خودآگاهی، افزایش به هم پیوستگی گروه و تعامل همتایان، تسهیل رشد خودانگاره سالم و مثبت، تسهیل آرامیدگی و کاهش استرس تاثیرات فراوانی خواهد داشت.
مدیر مرکز اجتماع درمان مدار ترک اعتیاد افزود: درک احساسات و عواطف مصرف کنندگان برای درمانگران یک معما است که این روش می تواند در کشف آنها موثر باشد.
وی ادامه داد: موسیقی به فرد سوء مصرف کننده مواد کمک می کند که در گروه شرکت فعال داشته و ارتباطات خود را افزایش دهند.
عبداله نژاد اجتماع درمان مدار را یک محیط بدون مواد دانست که در آن افراد با مشکلات اعتیادی در یک روش سازمان یافته برای افزایش تغییرات برای یک زندگی بدون مواد در جامعه بیرونی با هم زندگی کنند.
وی گفت: اجتماع درمانی یک جامعه کوچک را شکل می دهد که در آن مقیمان و کارکنان نقش های مشخصی را برای توزیع فرآیند درمان به مصرف کننده دارند و بازیگران اصلی برای ایجاد رشد فردی و یک زندگی بامعناتر هستند.
عبداله نژاد درخصوص دیدگاه TC به اختلالات سوء مصرف مواد گفت: این اختلالات در فرد بسیار پیچیده است که به وسیله آن فرد الگوهای رفتاری و فکری تهدید کننده خود را آشکار می کند.
وی افزود: اعتیاد یک علامت است و مشکل را در فرد می داند نه در مواد و فرد سوء مصرف کننده خود نیز باید این مسئله را بپذیرد که هسته اختلال درخود فرد قرار دارد.
مدیر مرکز اجتماع درمان مدار درخصوص پژوهش های صورت گرفته در این زمینه درخصوص نقش موسیقی در زمان مصرف و بهبودی اظهار داشت: سوء مصرف کنندگان مواد می توانند با شنیدن موسیقی های خطرناک به سمت مواد گرایش پیدا کنند.
این کارشناس همچنین در خصوص فرهنگ اعتیاد گفت: بسیاری از مصرف کنندگان دریافته اند از بین بردن رابطه روانی بسیار آسانتر از، از بین بردن رابطه فرهنگی است که آنان مورد استفاده قرار می دهند و روش های فکرکردن، صحبت کردن، رفتار کردن و ارتباط با دیگران است که سوء مصرف کنندگان مواد را از سایرین متمایز می کند.
وی افزود: در پیمودن فرهنگ اعتیاد و بهبودی، فرد مصرف کننده باید یاد گیرد که چگونه با وسوسه ها و نشانه های اعتیاد مبارزه کند، انسان ها، مکان ها، اسباب و وسایل مصرف، موسیقی، کتاب و فیلم از مهمترین نشانه ها در مراحل اولیه درمان است که در معرض این موارد قرارگرفتن می تواند برانگیزنده و وسوسه کننده باشد.
وی درخصوص یافته های تحقیقات درخصوص کاربرد موسیقی در درمان اعتیاد تصریح کرد: 92 درصد از مصرف کنندگان علاقه زیاد به گوش دادن به موسیقی دارند و 85 درصد از آنان 3 تا 4 ساعت در زمان مصرف موسیقی گوش می دهد.
وی افزود: 90 درصد از مصرف کنندگان 3 تا 4 ساعت نیز در زمان بهبودی به موسیقی گوش فرامی دهند.
این کارشناس همچنین درخصوص رابطه بین نوع مواد مصرف و گونه موسیقی ابراز داشت: افرادی که مواد افیونی مصرف می کنند تمایل به گوش دادن به موسیقی های غمگین و آرام دارند و افرادی که موسیقی هایی با ریتم تند گوش می دهند بیشتر به سمت مواد محرک گرایش دارند.
وی در ادامه سخنانش گفت: مصرف کنندگان مواد، موسیقی را به عنوان عامل وسوسه برای زمان بهبودی و شدت مصرف مواد در زمان مصرف می دانند.
عبدالله نژاد با بیان اینکه، مصرف کنندگان مواد بسیاری از وقت خود را با موسیقی سپری می کنند افزود: بین سبک موسیقی دلخواه فرد مصرف کننده و موسیقی خطرناک هم پوششی وجود دارد و افراد بیشتر به سمت موسیقی هایی تمایل دارند که خطرناک تر است.
وی دراین خصوص ادامه داد: موسیقی های ROCK و Heavy metal مصرف کنندگان را از حالت عادی خارج کرده و بررسی ها نشان داده این افراد در زمان گوش دادن به این موسیقی ها دعواهای خیابانی،‌ مشروب خوردن و رفتار های وحشیانه را به خاطر می آورند.
مدیر مرکز اجتماع درمان ترک اعتیاد هجرت در پایان گفت: کاربرد برخی از تکنیک های موسیقی درمانی مانند تحلیل شعر و شراکت در آهنگ در اجتماع در درمان مدار نیز می تواند مصرف کنندگان را مجبور به صحبت کردن و راه اندازی مباحثی درخصوص احساسات درونی خود نماید و راهی مناسب را پیش روی درمانگران بگذارد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم آذر 1387ساعت 17:9  توسط میثم رستمیان | 

طرح «اجتماع درمان مدار» یا «TC» شیوه ای برای درمان معتادان است که در آن دارو درمانی وجود ندارد. محور و هدف درمان تغییر در سبك زندگی و باز توانی و توانبخشی در شخص، بر اساس یادگیری اجتماعی و قواعد زندگی اجتماعی، است.
TCبرنامه درمانی دراز مدتی است كه (3 ماه تا 2 سال) با سامانه نظارتی قوی برای معتادان در سطح آسیبهای شدید طراحی شده و به شكل علمی جایگزین مراكز بازپروری سابق در كشور شده است.
   در TC ، نخستین درمانگر مفهوم اجتماع است. همه عوامل دخیل در این اجتماع - اعم از درمانگران و متخصصان و همتایان و كاركنان و افراد بهبود یافته - الگوهای نقش مثبت به حساب می آیند. فردی كه دوره درمانی خود را در اجتماع درمان مدار گذرانده – با توجه به تجربه های موفق كه در اجتماع نظام دار و به دور از مواد دارد - آماده شده است که با كاركردی مثبت و مفید به جامعه برگردد.
 درمان اجتماع مدار اختلال اعتیاد را در كل وجود شخص می داند كه همه جنبه های رفتاری و شناختی و هیجانی و جسمانی وی را متأثر می کند. ترك جسمی و سم زدایی از دید این نوع درمان كافی نیست و تنها آغاز آن است و ضرورت درمان روانشناختی در كنار آن احساس می شود؛ پس رفتارهایی چون عاطفه نامناسب، عزت نفس ضعیف و ناامیدی، رفتارهای ضد اجتماعی، تحمل كم برای ناراحتیها، ناتوانی در حل مشكلات و مهار کردن احساسات (بویژه خشم و عصبانیت)، احساس گناه، اضطراب، قضاوت ضعیف، دروغگویی، نداشتن احساس مسئولیت فردی و اجتماعی، … خصوصیات كلی و مشترك معتادان محسوب می شود كه نیازمند درمان و برنامه دقیق درمانی است.
  در این درمان، از بیماران خواسته می شود که به گونه ای رفتار كنند كه باید باشند و باید رفتار كنند، نه به صورتی كه هستند. درمانگران با این نوع درمان به بسیاری از معتادان کمک کرده اند تا وابستگی به مواد را ترک کنند.

در آخر من خودم دوره T.Cگذروندم و به همه کسانی که دوست دارن در مسیر بهبودی به بهبودی نهائی نزدیک تر شوند و به یک آرامش  و بصیرت بالاتری بسند پیشنهاد می کنم ۱ دوره t.cرو بگذرونن این فقط در حد پیشنهاد و اگه کسی اطلاعات بیشتر می خواهد به من خبر بده من راهنمائی می کنم

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم آذر 1387ساعت 17:7  توسط میثم رستمیان | 

ويژيگي هـاي افـراد جـرأتـمند:

 

يكي از نشانه هاي سلامت رواني ، وجود روابط و ارتباطات اجتماعي فردي است.

وجود چنين روابط گرم و صميمي با انسانهاي ديگر، منبع ايمني ، اعتقادي ، راحتي و آسايش هر انساني است.

به هنگام روياروئي با مشكلات و در مواقع سخت زندگي وجود دوستان صميمي ، خانواده هاي گرم و آشنايان و بستگاني دلسوز ، به انسان ايمني و اعتماد مي دهد.انسان ها همواره نيازمند بيان و مطرح نمودن خويش هستند، چه بصورت كلامي و چه غير كلامي .

اين مهارت مشتمل بر ابراز عقايد ، اميال و حتي نيازها و هيجانات و احساسات و ترس است.

قدرت برقراري و حفظ روابط دوستانه در بهداشت رواني فردي و اجتماعي ، تأثير به سزائي دارد.

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم آذر 1387ساعت 16:58  توسط میثم رستمیان | 

نشانه هاي بيداري روح

 

1-   كاري راكه تمايل به انجام آن داريم ، انجامش دهيم و نگذاريم كه خود به خود انجام شود.

2-   به زندگي لبخند بزنيم.

3-احساس تماس با ديگران و طبيعت.

4- قدر و ارزش تمام لحظه هاي زندگي را بدانيم.

5-آسوده خاطر انديشيدن بدون وحشت از تجربيات گذشته.

6- از تمام لحظات زندگي لذت بردن.

7- توان وقدرت غصه نخوردن را داشته باشيم.

8- طاقت شكست را داشته باشيم.

9- بيطرفانه دربارة ديگران تفسير و تعبيركنيم.

10- بيطرفانه در بارة ديگران قضاوت كنيم.

۱۱-بيطفانه در مورد خودمان قضاوت كنيم

۱۲-عزممان را جزم كنيم تا ديگران را دوست بداريم بدون آنكه چشمداشتي نسبت به آنان داشته باشيم.
+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و هفتم آذر 1387ساعت 16:54  توسط میثم رستمیان | 

درمان نگهدارنده ، روشی است که در همایش درمان های سوء مصرف مواد مخدر ارائه خواهد شد. از این رو ما نیز با دبیر علمی همایش ، دکتر آذرخش مکری ، روانپزشک به گفتگو نشسته ایم :

مخدر علیه مخدر
 
 :تعجب نکنید اگر بگوییم شیوه جدیدی برای ترک اعتیاد توصیه می شود؛ استفاده از ماده مخدر طبی و تحت نظارت سیستم درمانی که می تواند بخوبی جایگزین مناسب مواد غیرمجاز مانند مرفین ، تریاک و... باشد که درمان نگهدارنده نامیده می شود. 
 
 
 منظور از درمان های نگهدارنده در این همایش چیست؟
 منظور از درمان نگهدارنده این است که در درمان اعتیاد یا همان سوء مصرف مواد مخدر، به جای تاکید بر قطع مصرف هر گونه ماده مخدر، از ماده مخدر غیرمجاز و غیرقانونی و غیربهداشتی یعنی مرفین یا تریاک متوقف و برای حفظ حالت تعادل و کارکرد بیمار، ماده مخدر طبی و تحت نظارت سیستم درمانی تجویز می شود. در این روش معمولا از 2 داروی مخدر متادون (methadone) یا بوپرنورفین (bupernorphine) استفاده می شود. این مواد اثر ملایم و آهسته مخدری دارند و هنگام استفاده مرتب و روزانه از آنها نیاز به مصرف مواد مخدر غیرمجاز برطرف می شود.
 
 این شیوه های درمانی چه تفاوت ها و مزیتهایی نسبت به شیوه های رایج ترک اعتیاد دارند؟
 از آنجا که پس از قطع مصرف ماده مخدر غیرمجاز، از ماده دیگری به صورت جایگزین استفاده می شود. رضایت بیماران بیشتر است و آنها از علایم کمتری رنج می برند. رضایت بیشتر و عدم نیاز به تحمل علایم شدید روحی و جسمانی باعث مقبولیت بیشتر آن در بیماران می شود و حتی افرادی که انگیزه کمتری برای ترک دارند آن را می پسندند.
 
 استفاده از شیوه های درمان نگهدارنده تحت چه شرایطی و در چه مقطعی اثربخشی موثری به همراه دارد؟
 نکته مهم این است که روش درمان جایگزین یا نگهدارنده مطلقا برای تمام بیماران توصیه نمی شود و تاکید می شود بیشتر برای افرادی تجویز شود که در روشهای عادی ترک موفق نبوده و نتوانسته اند مصرف ماده مخدر خود را قطع کنند بنابراین در بیمارانی که سابقه ترکهای مکرر ناموفق دارند یا پس از ترک به جای بهبود و آرامش دچار مشکلات بیشتر روانی و رفتاری می شوند، توصیه می شود. گروه دیگر آنهایی که اعتیاد سنگین بویژه تزریقی دارند و جدا شدن آنها از مواد در عمل غیرممکن شده است.
 بیمارانی که در شرایط نامساعد روحی ، جسمانی ، اقتصادی و خانوادگی هستند نیز برای این درمان ارجح هستند، تخمین زده می شود که حدود یک سوم و یک چهارم معتادان کشور نامزد این درمان باشند.
 
 اثربخشی غیرقابل برگشت این شیوه ها به چه عواملی وابسته است؟
 اصولا هیچ روش درمانی در اعتیاد تضمین صد درصد برای عدم بازگشت ندارد و در افرادی که معتاد شده اند این احتمال وجود دارد که مجددا عود کنند. در درمان نگهدارنده گفته می شود هرقدر بیمار مدت طولانی تر در درمان باشد امید به عدم بازگشت بیشتر می شود. گاهی ابراز می شود که اگر فردی 3 سال درمان نگهدارنده بگیرد احتمال عدم بازگشت او بیش از احتمال بازگشت می شود ولی باید در نظر داشت که همواره امکان عود وجود دارد.
 
 آیا استفاده از شیوه های درمان ، عوارض و اثرات روانی و جسمی خاصی را در شخص معتاد به همراه ندارد؟
 بعکس به نظر می رسد استفاده صحیح از درمان نگهدارنده به همراه مداخلات غیردارویی از جمله روان درمانی باعث افزایش ثبات شخصیت و بهبود رفتاری در معتادان می شود.
 
 
 همایش سوءمصرف مواد مخدر
 
 همایشی از تاریخ 8 - 10 آبان در بیمارستان میلاد از سوی مرکز ملی مطالعات اعتیاد و با همکاری وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی ، ستاد مبارزه با مواد مخدر، سازمان بهزیستی ، سازمان زندان ها و چند مرکز تحقیقاتی دانشگاهی دیگر برگزار می شود.
 در این همایش که امسال بر درمان نگهدارنده تاکید دارد یافته های جدید در زمینه این درمان مورد بحث و بررسی قرار خواهد گرفت.
 استفاده از عبارت سوءمصرف به عنوان جایگزین عبارت اعتیاد به کار می رود و در عمل به معنی استفاده مشکل ساز از مواد مخدر است ؛ البته این عبارت در مقابل حسن مصرف نیست ، بلکه مقابل مصرف عادی است.
 به این معنی که عده ای ممکن است مواد مخدر مصرف کنند اما در عده ای که به شکل اعتیاد و مشکل ساز درمی آید عبارت سوءمصرف به کار می رود.
 امیدواریم هر سال همایشی مشابه در زمینه درمان های سوءمصرف مواد مخدر برگزار کنیم و این همایش اولین این مجموعه است.
 
 
 
 بیماران پس از چند ماه ابراز می دارند از حالت پرخاشگری ، رفتارهای تکانه ای و وسوسه و اشتغال ذهنی آنها به مواد مخدر کاسته می شود و بتدریج به حوزه های طبیعی زندگی از جمله خانواده ، کار و تحصیل علاقه مند می شوند. درمان نگهدارنده معمولا عوارض عمده جسمانی ندارد و در هر حال اگر هم عارضه باشد مجدد تکرار می کنم که از عارضه مصرف مواد مخدر کمتر است.
 
 کادر درمانی برای اجرای این شیوه ها نیازمند گذراندن چه دوره های آموزشی هستند؟
 البته هر قدر دوره های تخصصی تر و بیشتری دیده باشند نتیجه درمان بهتر خواهد بود، ولی فراموش نکنیم با تعداد زیاد معتادان و کمبود اعتبارات باید به روش مقرون به صرفه و اقتصادی تر فکر کرد. در ایران اشاره شد که پزشکان و روان شناسان باید 14 روز دوره خاص درمان نگهدارنده را طی کنند تا بتوانند مجوز کار در این حوزه و مجوز تهیه داروهای مخدر متادون و بوپرنورفین را بگیرند.
 
 از تجارب موفق این شیوه ها در دنیا برایمان بگویید؟
 امروزه سازمان بهداشت جهانی WHO و بسیاری از موسسات علمی درمان نگهدارنده را یکی از مهمترین و اساسی ترین روشهای مقابله با اعتیاد شناخته اند و در حال حاضر بیش از 700هزار نفر در دنیا از این درمان روزانه بهره می گیرند. متاسفانه بیشتر دریافت کنندگان این درمان در کشورهای مرفه هستند و در کشورهای آسیایی و آفریقایی با وجود تعداد زیاد معتادان ، این شیوه درمانی کاربرد اندکی داشته است.
 
 چرا گفته می شود استفاده از این شیوه ها از آلودگی به HIV نیز پیشگیری می کند؟
 درمان نگهدارنده اصولا درمانی خوراکی است و بسیاری از مبتلایان به اعتیاد تزریقی به محض ورود به این درمان از تزریق خودداری می کنند. از آنجایی که در بسیاری از کشورها از جمله کشور ما اکثریت موارد ابتلا به HIV براثر اعتیاد تزریقی است ، استفاده از درمان نگهدارنده با کاهش سریع تزریق در سطح اجماع معتادان همراه بوده و ضریب انتقال HIV را بشدت کاهش می دهد.
 
 توسعه کاربرد این شیوه ها در کشورمان به چه عواملی وابسته است؟
 خوشبختانه یکی از عوامل محدودکننده توسعه درمان نگهدارنده در دنیا یعنی دسترسی به داروی ارزان با کیفیت مناسب در ایران به نوعی برطرف شده است و صنایع دارویی ایران به تولید انبوه متادون و بوپرنورفین با کیفیت مناسب پرداخته اند. این عامل در توسعه درمان بسیار کمک کننده خواهد بود. بسیاری از کشورهای اروپای شرقی و آسیایی به دلیل عدم دسترسی به دارو قادر به توسعه درمان های خود نیستند. در ایران به نظر می رسد بیشتر مشکل مدیریتی و ارائه مجوز و نظارت مقتضی بر درمان کنندگان و درمان گیرندگان است.
 خوشبختانه جامعه پزشکی ، معتادان و خانواده آنها در پذیرش درمان نگهدارنده پیشقدم بوده اند و برخلاف برخی کشورها که تعصبات غیرعلمی مانع توسعه این گونه درمان ها می شود در جامعه ایران مخالفتی صورت نگرفته است.

 ********** یاد آوری********

(تا اونجایکه من و دوستان من یادشون میاد ما که هیچ وفت نتونستیم چند روز بیشتر با جاگزین کردن قطع مصرف کنیم تازه بعد از چند روز هم متادون می خوردیم و هم دارو هائی که دکتر داده بود می خوردیم و هم مواد مصرف می کردیم تازه بعد از چند وقت دیدیم بیشتر حال می ده  همه رو با هم مصرف می کردیم من و چند تا از دوستان من که شرح حالی یکی داریم بعد از چند وقت فهمیدیم چند مواده شدیم شاید حالا به این مصرف کننده های جدید جواب بده شاید این معتاد های جدید اصلا افراطی نباشن ) 

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم آذر 1386ساعت 3:19  توسط میثم رستمیان | 

 

امروزه مصرف كنندگان مواد مخدر ، براي درمان خود به هر كلينيك يا مركز بيمارستاني كه مراجعه كنند ، اولين واژه‌اي كه براي درمان اعتياد خود مي‌شنوند واژه سم زدايي است. در حال حاضر علوم پزشكي مربوط به درمان بيماري اعتياد در سراسر دنيا معتقدند بيماري اعتياد مسوميت مزمن ناشي از مصرف مواد مخدر است و براي درمان آن ابتدا به ساكن بايستي بيمار سم زدايي شده و اثرات مواد مخدر يا سم از جسم بيمار خارج و پاك سازي شود و سپس مراحل بعدي درمان يا درمان نگهدارنده طي شود.
اين نظريه از طبق تجربیات و مطالعات بدست آمده مردود می باشد  . و ما معتقدیم بيماري اعتياد مسموميت مزمن نيست بلكه جايگزيني مزمن است. انجام عمل سم زدايي داروهاي مخصوص خود را دارد كه در اصطلاح پزشكي به آن‌ها آنتاگونيست گفته مي‌شود و مهمترين آن‌ها نالوكسان و نالتركسون مي‌باشد . آنتا گونيست يعني ضد مرفين و يا درروهايي كه اثرات مرفين و يا مواد هم خانواده آن را خنثي مي كنند. آنتا گونيست‌ها از تغييراتي كه در ساختمان مولكولي داروهاي آگونيست يا هم خانواده و موافق مواد مخدر نظير مرفين ايجاد مي‌شود ، به دست مي‌آيند . به عنوان مثال نالورفين كه يك داروي آنتا گونيست مي‌باشد ازتغييراتي كه بر روي مرفين انجام مي شود ، ساخته مي شود.
نالتركسون نيز ازتغيير بر روي دارويي به نام اكسي مرفن Oxymorphone به دست مي‌آيد. نالتركسون براي اولين بار در سال 1963 ساخته شد .
 داروهاي آنتا گونيست مستقيماً روي مواد مخدر و اثرات آن ها تاثيري ندارند ، عملكرد اين داروها به اين صورت است كه از طريق اتصال به گيرنده هاي عصبي مرفين و يا مواد مشابه آن ، از جذب و يا اتصال مرفين يا مواد نظير آن به گيرنده هاي عصبي نظير( مو )جلوگيري مي كنند . در اين حالت هر مقدار مواد مخدر مصرف و وارد بدن شود هيچ گونه تاثيري نخواهد داشت. يا خيلي ساده بگوييم ، هر قدر شخص مواد مصرف مي كند نشئه نمي‌شود.


اين گفته ، كه نالتركسون باعث ايجاد تنفر نسبت به مواد مخدر و مصرف آن مي شود ، حقيقت ندارد. نالتركسون هرگز چنين كاري نمي‌كند . تنها تاثير آن اين است كه شخص مصرف كننده اطمينان دارد كه هر قدر مواد مصرف كند نشئه نمي شود و از سوي ديگر همزماني مصرف نالتركسون و مواد مخدر مي تواند خطرناك و حتي منجر به مرگ شود. اطمينان از نشئه نشدن و همچنين ترس از مصرف مواد همزمان با نالتركسون باعث مي شود موقتاً كمي از ميل به مصرف مواد را در شخص كاهش دهد و اين كاهش ميل از اثرات فارماكولوژيك نالتركسون نمي باشد. اين مسئله به عنوان يك عامل مهم در مان اعتياد و عدم مصرف مواد مخدر مطرح نيست زيرا هر زمان كه مصرف نالتركسون قطع شود دوباره ميل به مصرف مواد مخدر وجود خواهد داشت حتي به مراتب بيشتر از قبل.
زماني كه اثر نالتركسون در بدن وجود دارد ، اگر شخص مواد مصرف كند  به دليل عدم جذب مرفين توسط گيرنده ها ، سطح مرفين در خون بالا رفته و مي تواند منجر به وضعيت خطرناك شود.
تجربه شناخت بیماری اعتیاد ثابت کرده  درمان اعتياد زماني به وقوع مي پيوندد كه ساختارهاي تخريب شده جسم به وسيله اعتياد ، يعني سيستم توليد كننده مواد شبه افيوني راه اندازي كامل شده باشد. روان به تعادل رسيده باشد و تفكرات و ديدگاه هاي شخص يا جهان بيني او نيز به تعادل رسيده باشد. زماني كه شخص به درمان رسيده باشد نسبت به مواد مخدر هيچ‌گونه عشق و يا دوست داشتن و يا نفرتي ندارد زيرا نفرت داشتن نسبت به مواد مخدر نشان دهنده يك عشق سركوب شده است كه در لايه‌هاي دروني هنوز وجود دارد و زماني قطعاً به سطح خواهد آمد.
بنابراين نالتركسون نه تنها هيچ كمكي به درمان اعتياد نمي كند بلكه شخص را در وضعيت  بسيار بدي قرار مي دهد كه قطعاً روزي تحمل او به سر خواهد آمد و به مصرف مواد برگشت مي كند. نالتركسون همانگونه كه از اتصال مرفين و مواد مشابه آن به گيرنده‌ها جلوگيري مي كند از جذب مواد شبه افيوني توليد شده در بدن نيز جلوگيري مي كند و در زمان مصرف نالتركسون شخص دائماً در حال خماري مزمن مي‌باشد.
تفاوت نالوكسان با نالتركسون اين است كه نالوكسان به شكل تزريق استفاده مي شود و طول عمر آن در بدن كوتاه است اما نالتركسون به شكل كپسول خوراكي است و ماندگاري آن در بدن طولاني مي‌باشد و اثرات آن تا 72 ساعت پس از آخرين مصرف وجود دارد.
نالتركسون اخيراً براي اعتياد به الكل يا الكليسم نيز استفاده مي‌شود و از طريق مسدود كردن گيرنده‌ها باعث مي‌شود مصرف الكل نيز اثري بر روي جسم نداشته باشد. از كاربردهاي مفيد نالوكسان يا نالتركسون مي‌توانيم به استفاده از آن ها در زمان مصرف بش از حد مواد مخدر يا به اصطلاح
( اوردوز) كه مي تواند منجر به مرگ شود ، اشاره كنيم . در اين حالت براي كاهش و يا از بين بردن اثر مواد مخدرنالكسون و يا نالتركسون مي‌تواند بسيار مفيد و نجات بخش باشد.
عوارض مصرف نالتركسون در دراز مدت عبارتند از : لرزش ، يبوست ، سرفه ، گرفتگي صدا و بيني ، مشكلات سينوس‌ها ، سرگيجه ، تپش قلب ، تحريك پذيري ، گلودرد ،اختلال در ادرار مثل احتباس ادرار و تكرر ادرار ، تشنگي زياد و همچنين توهم .

 

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم آذر 1386ساعت 3:3  توسط میثم رستمیان | 

ترامادول :  در دسترس و مخرب

داروئي ضد درد با اثر مركزي با نام ترامادول ، تدامول ، بايومادول ، ... چند سالي است وارد فارماكوپه داروئي ايران شده است كه از دسته داروهاي مسكن مخدر يا اپوئيد هاي مصنوعي مي باشد .
اين دارو بر اساس همانند سازي ساختار ملوكولي نارسئين كه يكي از آلكالوئيد هاي ترياك مي باشد ساخته شده است . عمده مصرف اين دارو در پزشكي براي كاهش درد هاي مفصلي ، جراحي ، زايمان با ميزان درد متوسط تا شديد است و از اين جهت ضعيف تر از مورفين ، پتدين و قوي تر از مسكن هائي نظير پروفن استامينوفن مي باشد و همواره توصيه مي شود مصرف اين دارو بيش از دو هفته مجاز نمي باشد و باعث وابستگي داروئي و اعتياد ميگردد .
سوء مصرف اين دارو سبب عوارض بسيار خطر ناك است بطوريكه اكنون نوع تزريقي آن تنها در اورژانس بيمارستان ها وجود دارد و از سطح دارو خانه هاي شهر جمع آوري شده است اما متاسفانه كپسول و قرص ترامادول به صورت كسترده اي به فروش مي رسد و علي رغم هشدار هاي مكرر وزارت بهداشت و درمان و توضيح اينكه عرضه ترامادول بدون نسخه مجاز نمي باشد اما كماكان به صورت OTC(دارو هائی نطیر اسپیرین و استامینوفن که بدون نسخه دارو خانه مجاز هست که بدهد) عرضه مي شود .




عمده مصرف كننده گان ترامادول افرادي هستند كه از اين دارو به عنوان جايگزيني براي مواد مخدر و يا ترك آن با هدف كاهش عوارض قطع مواد مصرفي خود استفاده مي كنند اما غافل از اين نكته هستند كه مصرف اين دارو نه تنها هيچ مشكلي از آنها را حل نمي كند بلكه باعث تحمل عوارض ناشي از اين سوء مصرف و جايگزيني مخرب مي شوند كه عمده ترين آنها اختلال در سيستم هاي تنفسي ، كليه و كبد مي گردد و در نهايت منجر به عود مصرف قبلي و تحمل اين عوارض و آسيب هاي بسيار آن مي گردند . اين افراد بايد آگاه باشند كه اعتياد يك جايگزيني مزمن مواد مخدر به جاي سيستم هاي توليد كننده مواد شبه افيوني جسم مي باشد و مصرف هر گونه دارو در بازسازي اين روند تاثيري ندارد و خود مخرب و آسيب رسان است .
دسته ديگري از افراد براي رفع مشكلات جنسي و به توصيه افرادي نا آگاه رو به مصرف اين دارو مي آورند كه در نهايت نه تنها اين مشكلات رفع نمي گردد بلكه بازهم عوارض مخرب اين دارو شرايط را وخيم تر كرده و خود زمينه ساز مصرف انواع مواد مخدر ديگر و ورود به دنياي سياه اعتياد مي گردد .
به علت در دسترس بودن ترامادول ، قيمت نازل آن ، ارائه بدون نسخه در دارو خانه ها و هدم اطلاعات كافي در مورد عوارض سوء مصرف باعث شيوع گسترده مصرف آن شده است و بايد مراجع ذيصلاح در اين زمينه اقدامي عاجل و فوري انجام دهند
نام ژنريك : ترامادول هيدرو كلرايد
دسته داروئي : ضد درد با اثر مركزي

طرز عمل :
اگر چه طريقه اثر ترامادول كاملاً شناخته شده نمي باشد اما مشخص شده كه با اتصال ملكول اصلي دارو به گيرنده هاي مو اپيوئيدي ، بازجذب نور اپي نفرينو سروتونين به صورت ضعيف مهار مي شود و به صورت راسميك به سرعت و تقريباً به طور كامل جذب مي شود . ترامادول به صورت وسيع پس از خوراكي متابوليزه شده و تقريباً 30% دارو همراه ادرار دفع مي شود .




موارد مصرف :
 درد هاي متوسط تاشديد پس از اعمال جراحي ، زايمان ، مفاصل و درد هاي استخواني

موارد منع مصرف :
مصرف اين دارو در موارد مصرف همزمان با الكل ، خواب آورها ، ضد دردها اپوئيد ها و دارو هاي سايكو تروپيك مجاز نيست .

هشدار ها :
 مصرف ترامادول در بيماران مبتلا به سرع و تشنج افراد مبتلا به اختلالات كبدي و كليه مجاز نمي باشد .
مصرف اين دارو در افراد باريسك ضعف تنفسي و حاملگي ، شيردهي ، بايد تحت نظر پزشک انجام شود .
مصرف اين دارو سبب وابستگي و اعتياد مي گردد .

عوارض جانبي :
خستگي و ضعف عمومي ، گشاد شدن رگ ها ، نگراني ، گيجي ، اختلالات تعادلي ، حالات عصبي ، اختلالات خواب ، درد شكمي ، بي اشتهائي ، افزايش حركت روده ها يا يبوست ، راش جلدي ، اختلالات بينائي ، تكرر ادرار ، ...

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم آذر 1386ساعت 2:42  توسط میثم رستمیان | 

       1. تغییر رنگ چهره مخصوصاً لب ‏ها
 2. تغییر حالت مردمك چشم
 3. تغییر كیفیت صدا در اثر التهاب تارهاى صوتی
 4. داشتن چهره مغموم و محزون
 5. خواب ‏آلودگى و كم ‏تحركی
 6. تغییر ساعات خواب و بیداری
 7. تمایل به گوشه ‏گیرى و معاشرت كمتر با اعضاء خانواده
 8. عدم توجه به نظافت و آراستگى ظاهری
 9. لاغر شدن و كاهش شدید وزن بدن
 10. معاشرت با دوستان ناباب
 11. ماندن بیش از حد معمول در توالت بصورت مكرر
 12. بستن در اتاق به روى خود براى مدتى طولانى و نیز قفل كردن آن به هنگام خروج از منزل
 13. خارش پوست مخصوصاً نوك بینی
 14. وجود آثار سوختگى در انگشتان و سیر اعضاء بدن و نیز در وسائل خانه
 15. یافتن وسائل مربوط به استعمال موادمخدر یا وسائلى كه به نوعى با آن مرتبط می ‏باشد نظیر زرورق یا دستمال كاغذى آلوده، كاغذ لوله شده، میله فلزی، لوله خودكار آلوده، قرص ‏هاى خواب ‏آور، قطره استریل چشمى و غیره
 16. درخواست مكرر پول براى امور نامشخص یا مفقود شدن اشیاء و وسائل قیمتى منزل
 17. آبریزش بینى بصورت مداوم
 18. افزایش تعریق
 19. جرم گرفتگى دندانها و زبان
 20. كاهش اشتها و تمایل زیاد به مصرف سیگار
 21. عصبانیت و پرخاشگرى
 22. تغییر در گفتار و رفتار
 23. خوددارى نمودن از كارهاى سنگین و جسمانى
 24. بی‏ علاقگى به تحصیل و غیبت‏هاى غیرموجه در مدرسه
 25. پرگویى و دروغگویى و صحبت‏هاى نابجا
 26. ضعف حافظه
 27. عدم پایبندى به عهد و پیمان و عدم احساس مسئولیت
 28. استفاده غیرمعمول از عطر و ادكلن
 29. خنده ‏هاى بی ‏مورد، قرمز شدن سفیدى چشم و خیره شدن به یك نقطه (از علائم مخصوص مصرف حشیش)

+ نوشته شده در  یکشنبه یازدهم آذر 1386ساعت 2:28  توسط میثم رستمیان |